08 - 11 - 2019

‘Mijn onderzoek draagt bij aan een betere wereld’

Judit Canadell, Principal scientist bij Corbion

Wat is er zo boeiend aan chemie en wat maakt werken in de chemiesector zo leuk? Chemie Magazine vraagt het aan mensen die een chemieopleiding hebben gedaan en nu in de chemie werken. Deze keer organisch chemicus Judit Canadell, principal scientist bij Corbion. Makkelijk was het niet, de overstap van het warme, temperamentvolle Spanje naar het regenachtige, afstandelijke Nederland. Maar de liefde, zowel voor haar partner als voor technologie, was haar redding. “Ik volg trends in de markt, zoals het plasticsoep-probleem, om die te vertalen naar nieuwe materialen.”
 

Tekst: Inge Janse

 

1 Aan welke consumentenproducten lever jij een bijdrage?

Door suiker te fermenteren maakt Corbion melkzuur, een klein, verbazingwekkend molecuul waar je bijna alles van kunt maken. In de enkelvoudige variant kun je ermee ontkalken en heeft het antimicrobiële eigenschappen. Wat ik doe, is nieuwe eigenschappen introduceren door veel melkzuurmoleculen samen te voegen tot polymeren. Zo kan ik er bijvoorbeeld een coating van maken voor mest, zodat deze beter gedoseerd werkt en gewassen meer voedsel produceren. We werken ook aan een product dat geurstoffen inkapselt en langzaam afgeeft, zoals voor huishoudelijke schoonmaakmiddelen. En omdat deze polymeren zijn gemaakt van melkzuur, een natuurlijk product, passen ze in de circulaire economie. Sommige varianten zijn zelfs biologisch afbreekbaar, wat problemen met microplastics oplost.

Mijn werk is heel afwisselend. Ik maak vanachter mijn bureau conceptuele ontwerpen voor nieuwe materialen. Een halve tot een hele dag per week sta ik op het lab om te kijken of ik samen met mijn team zo’n materiaal ook echt kan maken. Wat op papier werkt, werkt niet zomaar in de praktijk. Daarnaast volg ik de trends in de markt, zoals het probleem van de plasticsoep, om die te vertalen naar ideeën voor nieuwe materialen. Een dag per week breng ik daarom door met het lezen over nieuwe ontdekkingen en trends.

 

2 Wat vertel jij je dochter als zij vraagt wat voor werk je doet?

Ik vertel haar dat ik heel de dag aan het spelen ben. Dat leg ik uit door bolletjes aan elkaar te rijgen tot een halsketting. Gebruik ik andere bolletjes, dan ziet de ketting er ook anders uit. Mijn man is ook wetenschapper, daarom doen we thuis veel experimenten. We maken bijvoorbeeld squishy ballen met sap, door een calciumlactaatoplossing op magische wijze in een alginaatoplossing te druppelen. Die kan ze dan veilig opeten. Ook haar klasgenoten vinden dat heel leuk, die willen altijd langskomen om experimenten te doen. Kinderen zijn nu eenmaal intrinsiek nieuwsgierig. Zien ze iets, dan willen ze begrijpen hoe dat werkt.

 

3 Hoe ben je in deze baan terechtgekomen?

Ik groeide op in een klein dorpje in Catalonië, naast de bergen. Ik wist al op mijn 10e dat ik wetenschapper wilde worden, want ik experimenteerde graag. Stoffen mengen, kijken wat er gebeurt. Op de middelbare school koos ik zonder twijfel voor technische vakken, ook omdat ik heel slecht was – en ben – in talen. Na het vwo ontdekte ik op de universiteit organische chemie. Dat systeem was voor mij volkomen logisch, ik kon de moleculen in mijn hoofd visualiseren. Toen wist ik: dit is het gebied waarin ik mezelf wil ontwikkelen.

Mijn coach op de universiteit raadde me aan om te promoveren, zodat ik ervaring kon opdoen met onderzoek. Na mijn promotie ging ik voor een postdoc-positie naar de TU Eindhoven, ook om mezelf cultureel te verbreden. Ik vond het eerst alleen moeilijk in Nederland. Nederlanders zijn open, maar blijven ook op afstand. In Spanje is de grens tussen een collega en vriend heel dun, hier is alles veel meer gescheiden. En het weer hier hielp natuurlijk ook niet mee. De zomer dat ik aankwam, regende het elke dag. Wat heb ik mezelf aangedaan? Maar achteraf heb ik helemaal geen spijt. Ook omdat ik hier mijn partner heb ontmoet, op een feestje waar veel mensen van de TU Eindhoven waren. Ik werd verliefd, dat veranderde alles.

Tijdens mijn postdoc kwam ik erachter dat het voor mij heel belangrijk is dat de resultaten van mijn onderzoek toegepast worden. Ik kan niet 20 of misschien wel 50 jaar wachten tot ik er iets van terugzie. Ik ging daarom bij DSM werken, en stapte 6 jaar geleden over naar Corbion. Daar zit ik nog steeds met veel plezier. Ik hou van mijn werk.

 

4 Wat zou je je jongere zelf nu adviseren?

Ik heb geen spijt van mijn keuzes. Natuurlijk heb ik fouten gemaakt, maar dat is een deel van het leven. Misschien zou ik mezelf als beginnende wetenschapper adviseren wat meer geduld te hebben. Ik begon mijn carrière heel enthousiast, maar het eerste halfjaar lukte mijn onderzoek niet. Dat was teleurstellend en moeilijk. Tegenwoordig weet ik dat 99 procent van je ideeën niet succesvol zal zijn. Experimenten mislukken, en dat is een onderdeel van de reis richting succes.

Daarnaast vind ik het jammer dat ik mijn master in de veilige omgeving van mijn eigen universiteit heb gedaan, op een lab waar ik iedereen al kende. Kon ik terug in de tijd gaan, dan deed ik die master liever in het buitenland. Engeland, Frankrijk, wat dan ook, gewoon om een nieuwe omgeving te ervaren.

 

5 Wat levert je werk je op?

Beter begrip van de wereld is voor mij het belangrijkst, vooral om die kennis te gebruiken voor toepassingen. Wat voor mij daarbij heel waardevol is, is dat mijn onderzoek bijdraagt aan een betere wereld. Ik maak materialen die duurzamer zijn, biologisch afbreekbaar en met suiker als grondstof.

Ook de zachte aspecten van mijn werk vind ik heel belangrijk. Collega’s helpen, samen nieuwe en creatieve oplossingen verzinnen. Ik voel me daar heel gelukkig over als ik ‘s avonds naar huis rijd. Bovendien kan ik zeker leven van wat ik verdien. Ik word er niet rijk van. Maar daar kies je ook geen wetenschappelijke carrière voor. Je moet vooral nieuwsgierig zijn.

 

6 Op welke eigen prestatie ben je het meest trots?

Dat zijn er een paar. Ik ben er heel trots op dat ik mijn promotie cum laude gehaald heb, na 4 jaar hard werken en zwoegen en bang zijn dat ik zou falen. Je gaat in die periode door allerlei emotionele toestanden heen.

Bij Corbion ben ik er trots op dat ik bijdroeg aan een nieuw type orthopedisch composietmateriaal. Dat combineert glasvezels en polymeren die volledig in het lichaam afbreekbaar zijn. Ik maakte de lijm om het glas met het polymeer te combineren, wat het materiaal veel sterker maakt. Vroeger moest een patiënt als die schroeven in zijn bot kreeg later nogmaals geopereerd worden om de schroeven eruit te halen. Met deze nieuwe technologie werken de schroeven totdat het lichaam genezen is, waarna zij zichzelf afbreken. Ik ben er heel blij mee en trots op dat dit gelukt is.

Ik heb ook een mislukking waar ik trots op ben, mag dat ook? Ik probeerde in 2011 een eigen bedrijf te starten. Ik had op de universiteit een zichzelf herstellend materiaal ontdekt. Dat wilde ik heel graag op de markt brengen. Maar ik was nogal naïef. Want hoe werkt de markt, hoe maak je een businesscase? Na 9 maanden realiseerde ik me hoe belangrijk de zakelijke kant is, toen wist ik dat ik het moest opgeven. Dat was heel moeilijk. Nu weet ik: ik had veel eerder een zakenpartner moeten zoeken, hoe eerder hoe beter. Ik moet me enkel richten op waar ik goed in ben, dus ontwikkeling van technologie.
 


Foto’s: Erik van der Burgt

 

7 Als je iets zou mogen veranderen aan je baan, wat zou dat zijn?

Mijn werk is geweldig en ik heb geweldige collega's. Maar niets is perfect. Ik zou daarom graag meer willen kunnen investeren in innovaties. Corbion heeft daar al heel veel aandacht voor, maar als wetenschapper ben ik altijd nieuwsgierig en wil ik mijn ideeën naar de markt brengen. Dus ik zou graag willen dat er meer middelen komen voor langetermijninnovaties. Vergroot bijvoorbeeld de omvang van mijn team. Want wil je bomen met veel en grote appels, dan heb je sterke wortels nodig.

 

8 Wat zou je nóg liever doen dan wat je nu doet?

Was ik geen wetenschapper, dan zou ik dokter worden in een ziekenhuis. Dat werk lijkt me vergelijkbaar: eerst begrijpen wat het probleem is, dan oplossingen vinden, en zo de maatschappij en mensen helpen.

Had ik helemaal geen verplichtingen naar mijn gezin, dan begon ik een eigen bedrijf. Het liefst in een wat warmer land, zoals Spanje. Het zou gerelateerd zijn aan technologie, want technische innovaties zijn hetgeen waarvoor ik elke ochtend uit bed kom. Nu moet ik nog voor het gezin zorgen, en dat is rennen rennen rennen. Wie weet dat ik dat bedrijf nog eens start als mijn dochter uit huis is.

 


Curriculum vitae

Naam: Judit Canadell-Ayats.

Leeftijd: 40 jaar.

Woonplaats : Eindhoven.

Huwelijkse staat: Getrouwd.

Kinderen: Een dochter van 6.

Opleidingen

PhD Polymer Chemistry, cum laude (Rovira i Virgili University, 2003-2007), studie Organische Chemie (Rovira i Virgili Universit, 1997-2003), vwo (Abat i Oliva, 1992-1997).

Nevenactiviteiten
Tegenwoordig niet meer (behalve dat ze met haar dochter en klasgenoten experimenten doet). In Spanje werkte Judit onder meer als natuurbeschermer bij een regionale organisatie, waarbij ze op scholen uitlegde waarom de natuur zo belangrijk is. Ook beantwoordde ze bij een lokaal radiostation wekelijks een wetenschapsvraag van de luisteraars, zoals hoe zeep wordt gemaakt.

Werkgevers
Principal scientist & group leader Material Science bij Corbion Gorinchem (2013-2019), scientist/projectmanager bij DSM Coating Resins Waalwijk (2010-2013), postdoc Coating technology bij TU Eindhoven (2007-2010), oprichter Polyheal (2009-2010).

Wie is Judit naast haar werk?
Judit danst graag de flamenco, die zij ontdekte tijdens haar huwelijksreis in het zuiden van Spanje (“Ik hoop niet dat dit interview buiten Nederland gelezen wordt, want de flamenco hoort niet bij Catalonië”). Ook wandelt ze graag met het gezin door bergachtige omgevingen als zij op bezoek is in Spanje. Verder leest Judit graag, maar verwacht geen romans op haar nachtkastje: “Ik moet je teleurstellen, voor het slapengaan lees ik graag wetenschappelijke papers. Ik ben nou eenmaal altijd nieuwsgierig.”

 


Lees meer over dit onderwerp via de tag(s):
Human capital

Onderdeel van dossier(s):