04 - 07 - 2019

Werken in de chemie: 'Ik blijf vragen "waarom?" tot ik bij de kern kom'

 

Tekst: Inge Janse

 

Wat is er zo boeiend aan chemie en wat maakt werken in de chemiesector zo leuk? Chemie Magazine vraagt het aan mensen die chemie hebben gestudeerd en nu in de chemie werken.

 

Cheryl Annie Thomas, Process Development Engineer bij Huntsman

 

Een nieuwe taal, nieuwe omgangsvormen, nieuwe vrienden: Cheryl Annie Thomas moest even wennen toen ze op haar 16e vanuit India naar Nederland kwam. Met dank aan haar studie chemische technologie en de uitdagingen die Huntsman biedt, is ze goed geland. “Altijd hetzelfde doen is misschien comfortabel, maar waar brengt me dat?”

 

1. Waar werk je en wat is je functienaam?
Ik werk bij Huntsman in de polyurethaan-divisie als process development engineer. Ik zit onder meer in het Global Excellence Team. Hierin delen mensen van sites wereldwijd hun ervaringen om 
de betrouwbaarheid van onze fabrieken te verbeteren. Daarnaast denk ik na over de dagelijkse vragen vanuit onze fabriek. Stel dat iets niet werkt, of dat er een waarde niet klopt, dan onderzoek ik dat en verzin ik oplossingen. Dat is dynamisch werk, want die problemen moeten vandaag of morgen opgelost zijn. Mijn werk voor het verbeteren van de betrouwbaarheid is meer voor de lange termijn. 

 

 

2. Wat vertel je je kleine nichtje als zij vraagt wat voor werk je doet?
Huntsman maakt zachte spullen die terechtkomen in je kussen, matras, stoel of schoenen. Hoe we dat doen, lijkt nog het meest op koken. We mengen ingrediënten, zodat dat zachte spul ontstaat. De  ingrediënten zijn alleen heel anders dan in de keuken, ze zijn bijvoor-beeld een stuk gevaarlijker. In die keuken help ik de vele koks die hier met ingrediënten bezig zijn. Ik geef ze bijvoorbeeld advies over de ingrediënten die ze nodig hebben en hoe ze het beste kunnen koken voor de beste resultaten. Ook verzin ik welke potten en pannen daar het handigst voor zijn. 

 

3. Hoe ben je in deze baan terechtgekomen?
Ik woonde tot mijn 16e in het westen van India. Mijn ouders verhuisden naar Nederland omdat mijn vader in Den Haag ging werken. Als 16-jarige is zo’n verhuizing niet makkelijk. Vrienden, familie, mijn hele leven bevond zich in India. Hier was alles anders: de cultuur, de taal, de omgang met anderen. Maar ik vond mijn draai. Ik hield altijd al van techniek, plus dat ik goed ben in technische vakken. Daarmee maakte ik de middelbare school af. Ik overwoog de studies milieukunde, natuurkunde en rechten. Maar toen ik keek naar wat ik interessant vond, perspectief bood en bij me paste, kwam ik uit op chemische technologie. De bachelor deed ik in Edinburgh. Nederland bood hier weinig opties voor, en op mijn internationale middelbare school kozen veel studenten voor het Verenigd Koninkrijk. Dat was een prima keuze, want ik hield van de stad, de atmosfeer, de studie en de medestudenten.

Mijn master volgde ik in Leuven. Studeren is daar goedkoper dan in Groot-Brittannië, ik kende de stad al omdat mijn zus er ook studeerde, en het was dichter bij mijn ouders. Vervolgens werd ik trainee bij Hexion in Pernis, en daarna koos ik voor Huntsman. Ik kende het bedrijf via Hexion, ik wilde graag processdevelopment engineer worden, en ik kon in Rotterdam blijven wonen. Bovendien had ik een goed gevoel over de mensen die ik sprak en het werk dat ik zou gaan doen. Al met al was het dus een mooie kans. 

 

4. Wat vind je zo leuk aan wat je doet?
Het is absoluut niet monotoon. Er zijn constant nieuwe uitdagingen en veranderingen die uitgezocht moeten worden. Hoe werkt iets, en waarom? Zo’n proces kan er op het eerste gezicht simpel uitzien, maar als ik erin duik, blijkt vaak dat het een uitdaging is. Het past bij me dat het werk nooit saai is, vooral omdat ik in een fase van mijn carrière zit waarin ik wil leren en me wil ontwikkelen. Altijd hetzelfde doen is misschien comfortabel, maar waar brengt me dat? Huntsman is een geweldige plek om nieuwe dingen te leren en uit te proberen. Vanwege het verschil in dynamiek, wilde ik ook de fabriek ondersteunen, naast mijn werk aan langetermijnprojecten. Huntsman zei: oké, als je dat wilt uitproberen, dan mag dat. 

 

5. Op welke eigen prestatie ben je het meest trots?
Ik heb van het begin tot het einde een incident onderzocht via de Apollo Root Cause Analysis. Als er een probleem is, dan kun je dat het beste oplossen door de onderliggende oorzaken te bekijken. Ik keek wat er was gebeurd, sprak met mensen, en bleef ‘waarom?’ vragentot ik bij de kern kwam. Dat combineerde ik met de feiten en de data, en kwam zo tot een goed onderbouwde conclusie over de oorzaak en de oplossing. We moeten de komende jaren zien of het probleem zich echt niet meer voordoet, zodat we kunnen zeggen: hé, het werkt! 

 

‘Het is altijd handig om met nieuwe ogen naar een proces te kijken, te verzinnen hoe iets óók kan’ 

 

6. Wat is hét verschil dat je de komende tijd wilt maken?
Ik wil nieuwe, frisse perspectieven bieden. Als een proces al een paar jaar altijd hetzelfde loopt, dan is het altijd handig om er met nieuwe ogen naar te kijken. Ik hoop zo te helpen bij het realiseren van verbeteringen, verzinnen van oplossingen en verhogen van de veiligheid. Dat vereist van mij dat ik af en toe stop met wat ik doe, een stap achteruit zet, en verzin hoe iets óók kan, zonder rekening te houden met hoe het altijd gebeurt. Dat lukt vooral als ik vastzit in een probleem. Dat is hét moment om te denken: wat zie ik hier over het hoofd? Het is daarbij ook belangrijk om me te realiseren dat ik in een mondiaal bedrijf werk. Problemen die ik tegenkom, hebben mijn collega’s in de VS of China ongetwijfeld ook al meegemaakt. Dan is het efficiënt en slim om aan hen te vragen hoe zij dat opgelost hebben. Waarom zou ik het wiel opnieuw uitvinden, terwijl ik die kennis ook kan krijgen van iemand die dit al gedaan heeft?

 

7. Wat levert je werk je op?
Ik verdien hier voldoende om een gelukkig leven te leiden. Geld is niet heel belangrijk voor mij, omdat ik niet verantwoordelijk ben voor een partner of kinderen. Ik zou dus niet puur voor het geld een andere baan aannemen, zeker niet als ik daar minder plezier in zou hebben. Maar ik vind het fijn om mijn rekeningen te kunnen betalen, te reizen en lekker te eten. Ik zou ook niet ergens willen werken waar ik geen rechtvaardige vergoeding krijg voor wat ik doe. Ik krijg van mijn werk veel voldoening omdat ik veel leer en groei. Ik zie nu al een groot verschil tussen hoe ik een jaar geleden te werk ging en hoe ik nu zaken aanpak. Toen ik net van de universiteit kwam, bena-derde ik alles nog heel theoretisch. Nu heeft mijn invloed op de productie van Huntsman via berekeningen en suggesties een heel praktische insteek. Ik vind het heel fijn dat ik daarin veel vrijheid krijg om mijn eigen keuzes te maken.

 

8. Aan welke ‘normale’ producten lever jij een bijdrage?
Je kunt schoenen kopen met daarin ons schuim. We werken ook mee aan het zachte materiaal voor kussens, stoelen en matrassen. En we maken isolatiemateriaal voor gebouwen. In auto’s vind je onze producten ook, zoals in je hoofdsteun en het stuur. Ik zou niet willen meewerken aan producten die een negatief effect hebben op iets of iemand, zoals sigaretten. Als ik mag kiezen uit banen die hetzelfde zijn, dan zou ik eerder kiezen voor de maker van producten die veilig zijn en minder snel voor bijvoorbeeld een raffinaderij. 

 

9. Wat zou je nóg liever doen dan wat je nu doet?
Er is niets dat ik liever zou doen dan wat ik nu doe. Maar als ik iets anders zou moeten kiezen, dan zou ik advocaat worden. Ik vind dat rechtvaardigheid een belangrijke rol speelt in ons leven. Je ziet zo vaak dat iets niet klopt, dat het onrechtvaardig is. Ik zou me vooral bezighouden met de ethische kant van het vak, ongeacht of dat over het bedrijfsleven of criminaliteit gaat. 

 

10. Hoe zie je jezelf over tien jaar?
Het zou kunnen dat ik weer terug ben in India, maar dat weet ik absoluut niet zeker. Vermoedelijk werk ik nog wel in de chemische industrie, alleen in een andere rol. Ik wil in de toekomst graag manager worden. Ik hou ervan om mensen te helpen en samen aan een gemeenschappelijk doel te werken. Wat wil de markt hebben, hoe kunnen we dat veilig maken? Zo’n project uitvoeren met een multidisciplinair team staat me erg aan. Ik wil daarom de komende jaren mijn eigen meningen vormen en ervaring opdoen.

 


 

Wie is Cheryl naast haar werk?
In het weekend speelt Cheryl graag gitaar. Daarnaast leest ze zowel romans als non-fictie (en is ze nu bezig met Sapiens). Cheryl loopt verder hard (“maar of ik ga rennen, hangt bij mij erg van het weer af”) en heeft een abonne-ment op de sportschool (“zodat ik het weer in Nederland niet meer als excuus kan gebruiken om niet te sporten”).  Ze spreekt ook graag af met vrienden door heel Nederland en volgde ‘Klimaatgesprekken’, een serie workshops  over hoe ze haar eigen leven kan verduurzamen.

 

Naam: Cheryl Annie Thomas
Leeftijd: 26 jaar
Woonplaats: Rotterdam
Huwelijkse staat: Alleenstaand
Kinderen: geen
Opleidingen: Master Chemical Engineering (Universiteit van Leuven, 2015-2017), bachelor Chemical Engineering (Universiteit van Edinburgh, 2011-2015), Advanced Levels (The British School in the Netherlands, 2009-2011)
Nevenactiviteiten: Cheryl is actief bij de Nederlandse afdeling van Engineers Without Borders, een internationale organisatie van technici die op vrijwillige basis mensen in derdewereldlanden helpen. “Tijdens een evenement in april verzonnen multidisciplinaire teams in één dag oplossingen voor project-verzoeken van ngo’s. Ik deed de coördinatie, want ik werk al heel de dag als ingenieur.” 
Wergevers: Process development engineer bij Huntsman Rotterdam (2018-heden), trainee chemical engineer bij Hexion Inc. (2017-2018)

 


Lees meer over dit onderwerp via de tag(s):
Chemie Magazine